Karmelitański Dom Modlitwy
w Piotrkowicach

"Należy mocno podkreślać, że nasze wspólnoty powinny istnieć w Kościele jako prawdziwe domy modlitwy. Tylko tak odpowiemy zarówno założeniom otrzymanym przez tradycję, jak i wymaganiom czasu" (Przepisy Wykonawcze OCD).

Zakon karmelitów u swych początków na Górze Karmel (XII w.) istniał jako wspólnota kontemplacyjna. Po reformie dokonanej przez św. Teresę od Jezusa (XVI w.) i uformowaniu się odrębnej gałęzi Zakonu, czyli karmelitów bosych, pragnienie tworzenia wspólnot poświęconych wyłącznie życiu modlitwy powróciło na nowo. Tym sposobem powstało na świecie kilkanaście nowych karmelitańskich eremów.

Po Soborze Watykańskim II nasze prawodawstwo zaleca nie tylko utrzymanie istniejących już eremów, ale zachęca do tego, by "w miarę możliwości, zakładać w poszczególnych prowincjach domy modlitwy, aby w szczególny sposób pielęgnować modlitwę i dawać o niej świadectwo oraz by prowadzić specyficzny apostolat życia duchowego" (Przepisy Wykonawcze OCD 34).

Powstały w 2003 roku w Piotrkowicach Karmelitański Dom Modlitwy Trójcy Przenajświętszej jest wyrazem szczególnego umiłowania modlitewnego charakteru naszego Zakonu i odpowiedzią na papieskie Duc in altum! - Wypłyń na głębię! Wspólnota poprzez pielęgnowanie modlitwy liturgicznej (brewiarzowej) i myślnej (2 godziny medytacji) oraz troskę o środki wspomagające modlitwę, a więc milczenie i samotność, pragnie poznawać Trójjedynego Boga i być wyrazem Jego obecności w świecie.

Ponadto nasz dom jest otwarty dla wszystkich, którzy chcą w drodze do Boga oddychać duchowością Karmelu. Obecność osób spoza wspólnoty jest dla nas równocześnie i sposobnością do prowadzenia specyficznego apostolatu karmelitańskiego, i wezwaniem do wierności naszemu powołaniu.

Komu służy Karmelitański Dom Modlitwy?

Przede wszystkim nam, karmelitom:

- Abyśmy się uczyli żyć we wspólnocie, której głównym zajęciem jest modlitwa, formacja sprzyjająca rozwojowi modlitwy i dzielenie się tą umiejętnością,
- Tym z nas, którzy chcieliby się czasowo do takiego domu "schronić" dla odnowienia praktyki modlitwy lub na osobiste rekolekcje,
- Braciom w okresie formacji początkowej, którzy chcieliby przeżyć określony czas w takiej wspólnocie, czy to osobiście, czy grupowo, uczestnicząc w zaplanowanych ćwiczeniach pogłębiających umiejętności przydatne w modlitwie.

Osobom spoza naszego Zakonu, tak świeckim, jak i konsekrowanym:

- Przede wszystkim tym, którzy chcieliby pogłębiać doświadczenie modlitwy przez włączenie się w rytm życia wspólnoty i korzystać z duchowego towarzyszenia,
- W ograniczonym zakresie przez głoszenie rekolekcji o tematyce dotyczącej modlitwy.

"Modlitwa jest to - zdaniem moim - nic innego, jak tylko poufne i przyjacielskie z Bogiem obcowanie i wylana, po wiele razy powtarzana rozmowa z Tym, o którym wiemy, że nas miłuje" (Św. Teresa od Jezusa).